"Μικρές... πριγκίπισσες"

Σκουφάκι σε υπόλευκο χρώμα (στις φωτογραφίες φαίνεται αρκετά σκούρο αλλά είναι πολύ πιο ανοιχτό στην πραγματικότητα) που ιριδίζει στο φως, πλεγμένο με ζεστό νήμα και στολισμένο με ροζ λουλουδάκι.
Στο κέντρο του λουλουδιού η κλασική γοητεία της πέρλας για κάθε μικρή κυρία που φροντίζει για την εμφάνισή της. Αστειεύομαι βέβαια, αλλά δεν μπορώ να κρύψω την αγάπη μου για τις πέρλες! Τα ασορτί παπυτσάκια τα έπλεξα πριν από μέρες.
 Σκέφτηκα να φτιάξω και μια κορδελίτσα, για τον καλό καιρό, ως εναλλακτική λύση.
Το αποτέλεσμα με ικανοποίησε ιδιαίτερα!

Έτοιμα για δώρο!

Η πρώτη μέρα του χρόνου!

Η πρώτη μέρα του χρόνου ή καλύτερα η Μέρα Των Τεχνών!!!
Όλα ξεκίνησαν με καφεδάκι για δύο (νωρίς πριν ξυπνήσουν τα παιδιά).

  Έτσι για λίγο στο σπίτι επικράτησε ησυχία. Τέλεια!!! Όχι όμως για πολύ...
Καλημέρα και ... όλα ξεκίνησαν. Ανάμεσα στις καθημερινές δουλειές τελείωσα κι ένα ζευγάρι πλεκτά παιδικά παπουτσάκια για μια "πριγκίπισσα".

Στο πιάνο κάθισε η κόρη μου και "ξεχάστηκε" παίζοντας για ώρες...

 

Στο παιδικό ένας πίνακας (που τελικά κέρδισε μια εορταστική θέση στο σαλόνι μας) είχε αρχίσει. Η δημιουργία είναι του μεσαίου μου γιου.

 

 Ο Βενιαμίν της οικογένειας όμως νομίζω πως μας ξέφυγε! Ενώ ζωγραφίζει ωραία, έχει καλή φωνή , αυτός επιμένει ποδοσφαιρικά. Πού τον χάνεις , πού τον βρίσκεις τριγυρίζει με μια μπάλα στα πόδια. Εμείς την εξαφανίζουμε, αλλά αυτός με μαγικό τρόπο, την εμφανίζει και συνεχίζει απτόητος...
 
Και ο καλός μου ο αντρούλης που του αρέσουν τα μαστορέματα, αλλά περισσότερο η διακόσμηση, υλοποίησε μια ιδέα που εδώ και καιρό τη συζητούσαμε. Ξερά κλαδια, ατλακόλ, χοντρό αλάτι και ... ορίστε χιονισμένα τα κλαδάκια μας. Τα στολίσαμε και αυτά!
 

Λένε πως ότι κάνει κανείς την πρώτη μέρα του χρόνου θα το κάνει για όλη τη χρονιά. Λες και θα μπορούσε με την οικογένειά μας να γίνει διαφορετικά!  Όλα αυτά είναι η γλυκιά μας ρουτίνα!!!

Κ Α Λ Η   Χ Ρ Ο Ν Ι Α!!!

Happy New year!!!

2015 ευχές για υγεία, αγάπη, χαρά, ευτυχία... Ευχές για ομορφότερες και περισσότερες οοικογενειακές στιγμές, λιγότερες δυσκολίες και στενοχώριες, ευχές για μια καλύτερη ποιότητα ζωής δίχως πείνα, κρύο και δάκρυα για τους συνανθρώπους μας...

Καλά Χριστούγεννα!!!

   Κόσμος πολύς, κάλαντα και χαρούμενες παιδικές φωνές, μπάντες σε κάθε γωνιά της πόλης μας...
   Κάθε χρόνο υπόσχομαι στον εαυτό μου πως του χρόνου δεν θα αφήσω τα ψώνια για την τελευταία στιγμή, αλλά δεν ξέρω τι γίνεται τελικά και παραμονή Χριστουγέννων βρίσκομαι στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Αρχίζω να πιστεύω πως ψάχνω για δικαιολογίες για να βρεθώ στην πλατεία Αριστοτέλους, να περπατήσω στηνΤσιμισκή και την Μητροπόλεως, όπου πλανόδιοι μικροπωλητές απλώνουν τις πραμάτειες τους, τα ζαχαροπλαστεία μας ζαλίζουν με τις μυρωδιές και ο κόσμος σαν πολύβουο μελίσσι πάει και έρχεται, σταματάει για να δει και να ακούσει τους μουσικούς, φωτογραφίζει και φωτογραφίζεται- είναι και αυτό το facebook βρε παιδί μου, να ποστάρουμε και καμιά φωτογραφία για να δείξουμε πώς περνάμε-και συνεχίζει...
    Δεν αγόρασα τίποτε σπουδαίο για μένα, τα δώρα ήταν η αιτία που με  έσπρωξαν στο κέντρο και μάλιστα δώρα για μικρά παιδιά , τους μεγάλους πρωταγωνιστές των Χριστουγέννων. Είναι αυτά που ομορφαίνουν τη ζωή μας, είναι αυτά που μας κάνουν να νιώθουμε σαν μικρά παιδιά, είναι αυτά που αναζωπυρώνουν τις παιδικές μας μνήμες, ζωντανεύουν τις μυρωδιές και μας γεμίζουν με γλυκές αναμνήσεις.
    Το πέρασμα του χρόνου σπρώχνει τις δυσκολίες, σκουντάει τα δυσάρεστα μακριά, εξωραΐζει τις μνήμες και τις ντύνει με μια γλύκα που κάνει το μυαλό να ταξιδεύει πίσω στο χρόνο, τότε που λιλιπούτειοι κι εμείς, περιμέναμε να πούμε τα κάλαντα και κοιτούσαμε στα χέρια τους μεγάλους περιμένοντας κάποιο δώρο...
    Αχ, αρκετά με τη νοσταλγία μου... 

Καλά Χριστούγεννα!

 Να τα γιορτάσουμε σαν τα ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ!!!

 ΤΗΑΛΑΤΤΙ :-)

Crochet christmas star coasters

Με πολύ χριστουγεννιάτικη διάθεση έφτιαξα αυτά τα αστεράκια για σουβέρ (η αντίστοιχη αγγλική είναι coasters αλλά δε μπόρεσα να βρω την ελληνική). Διάλεξα άσπρο χοντρό δαντελόνημα και τα τελείωμα έγινε με χρυσοκλωστή και ασημοκλωστή. Το αποτέλεμα με ικανοποίησε πολύ!
Άντε λοιπόν στην υγειά μας...

Και σε δεματάκι!

 Αλλά και κάτω από τη γιορτινή μου κούπα... άλλοτε με χρυσό και άλλοτε με ασημί!

Δε σταμάτησα όμως εκεί. Με το ίδιο σχέδιο έφτιαξα και πιάστρες για την κουζίνα σε πράσινο με κόκκινο.

Αν σας άρεσαν οι δημιουργίες μου,  το πατρόν που χρησιμοποίησα είναι αυτό.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

Γκρι...

Άσπρο, μαύρο ή τελικά ...γκρι.
 Μου αρέσει το γκρι χρώμα το χειμώνα γιατί λειτουργεί ως εναλλακτικό του μαύρου. Έτσι έφτιαξα ένα λαιμό, άντε καλά, έβαλα και λίγο μαύρο, και ένα κολιέ. Το κολιέ έχει και χρωματιστές πινελιές (το νήμα αυτό είναι υπέροχο και βγαίνει και σε αρκετά χρώματα) και ένα μικρό γκρι λουλουδάκι φτιαγμένο στο μύλο με βυσσινί κέντρο. Αυτά για σήμερα!

Άσπρο-μαύρο...

Τελικά στη ζωή δεν είναι όλα τα πράγματα άσπρα ή μαύρα. Έχουν και κόκκινο για να έχουν δράση!
Πλεκτός, ζεστός λαιμός σε άσπρο και μαύρο νήμα με την πινελιά ενός  κόκκινου λουλουδιού.

Κόλλησα με το πλέξιμο και τα βήματά μου με οδηγούν στα πλεκτομάγαζα της Θεσσαλονίκης. Απόδραση από την καθημερινότητα η βουτιά στα νήματα και τις κλωστές. Αποτελούν την αφορμή για μια μικρή έξοδο από το σπίτι, που ομολογώ αυτή την εποχή το λατρεύω και μόνο με γερανό μπορείς να με ξεκολλήσεις απ' αυτό.
Και λοιπόν καθώς περπατούσα, κάπου εκεί πίσω στα Δικαστήρια... "παράδεισος". Φύλλα, φύλλα παντού. Και δώστου να τα πατάω να τα μυρίζω, να τα φωτογραφίζω. Σαν όαση μου φανερώθηκαν μέσα στο γκρίζο της πόλης. Δεν ξέρω γιατί αλλά με γέμισαν χαρά, απλωμένα εκεί με τα χρώματά τους, τα τόσο ιδιαίτερα χρώματα του φθινοπώρου, και πριν τα μαζέψουν και τα εξαφανίσουν για να είναι η πόλη καθαρή;

Αντίο φθινόπωρο, καλώς όρισες χειμώνα!

Επιτέλους... Δεκέμβριος!!!

Καλώς ήρθες Δεκέμβριε...
Κρύος, χιονισμένος, λευκός, πολλά υποσχόμενος, γεμάτος αναμνήσεις και μυρωδιές, δημιουργικός, στολισμένος, χαρούμενος,  με χέρια γεμάτα δώρα, με μάτια στραμμένα στην οικογένεια, με αξέχαστες συγκεντρώσεις φίλων και συγγενών, με παιδικές φωνές, κάλαντα, γλυκίσματα... αυτός είναι ο Δεκέμβριος που περιμένω!